Olga

Vandaag vieren we feest, want zo’n dertien jaar geleden, op 19 augustus 2013, lag ik in het LUMC op de verloskamer en was ik hard op weg om voor de eerste keer moeder te worden. Tevens was ik mijn toenmalige partner en de vader van ons toekomstige kindje aan het vervloeken, het was tenslotte allemaal

In de afgelopen jaren (voordat ik de keus maakte alleen verder te gaan) voelde ik, zodra de herfst zijn intrede deed, de bladeren bij bosjes vielen en de blauwe lucht en zomerzon, plaats maakte voor grauw, grijs en guur, de Koele Costa zijn deuren sloot en niets dan een lege plek achter liet, de moed

Ken je dat verhaal van de moeder die lekker Voorjaarsvakantie wilde gaan vieren met de meiden. Die grootse plannen had? Carnavalsoptochten, een nachtje weg met z’n viertjes, shoppen, een voorstelling kijken, bioscoop, uitje hier, uitje daar, Valentijn vieren, lekker uitpakken? Ken je dat verhaal? Ze ging niet. Die moeder lag er vlak voor de Voorjaarsvakantie,

Het was kerstochtend 1985, ik weet het nog zo goed… 7 jaar oud, net als Merel nu. We hadden een konijn, Snuffie heette hij, of zij, dat was onduidelijk. Een genderneutraal konijn. Het zat in het hok. Ik hoefde niet in het fietsenschuurtje te gaan zoeken, want ik had het hok goed dichtgedaan en mijn

Ik zit op de bank in mijn oude appartement. Ik heb een vrije dag. Ik heb net de meiden naar school gebracht. Nog een telefoontje. Ik heb mijn kluskleding aangedaan, ik kan tot 12:00 uur los in mijn nieuwe appartement, dan komen de meiden uit school, maar ik heb totaal geen zin om te klussen.

Het is oudjaarsavond. Morgen verjaar ik. Ik voel me gelukkiger dan ooit. Blog 46, ik ben nog heel even 46 jaar. Over 25 minuten is deze dag voorbij. De elfde van de elfde. 11:11. Ik kan niet anders dan er toch heel even bij stil staan. Want wat kan er in een jaar een hoop

Blog 45 Ik wandel, ik loop… ‘Hoe hoog de berg lijkt, hoe diep het dal, kies de juiste paden, die je volgen zal…’  Het is de Nederlandse vertaling van ‘Climb every mountain.’ Het schalde avond aan avond door de boxen van het theater, gezongen door moeder-overste en ik werd er, wachtend in de coulissen, met

‘Vakantie, vakantie klinkt door heel het land, we trekken naar de bos en naar de hei en naar het strand. Dan gaan we kamperen, logeren, in caravan of in tent, dan zing je maar, dan fluit je maar een liedje dat iedereen kent… lalalalala…’ Mijn moeder zong dit vroeger altijd, eigenlijk bij iedere start van

De eerste twee weken van de zomervakantie zitten erop. Bizar hoe de tijd voorbijvliegt. Over vliegen gesproken. Na jaren niet gevlogen te hebben, want daar had ik altijd honderden reden en excuses voor om niet te hoeven: ‘Vliegschaamte, wie heeft er geen last van? Corona, stel je voor dat je strandt! Je hoeft niet ver

Ik zie je nog lopen die 1e schooldag, met je tasje met je naam erop. Een uk was je, twee turven hoog. Dapper stapte je een nieuwe wereld in, waar juf Sabine je stond op te wachten. In een kring met stoeltjes stond er ook eentje met jouw naam erop. Langzaam stroomde de klas vol